بخش از نامه عمومی شماره 152 مورخ 13/03/1386 با امضا جناب آقای دکتر رسول اف مدیریت محترم عامل بانک  : " ........... یکی از مهمترین مسئولیتها برای مدیران ، ایجاد زمینه های لازم برای رشد و پرورش استعداد ها و توانایی های همکاران خود در هر حوزه کاری می باشد . اصلهای توانا سازی ، جانشین پروری و تفویض اختیار ات از جمله مواردی هستند که مدیران یک سازمان یادگیرنده باید به آنها توجه کافی و شایسته داشته باشند . ........ "  

جناب آقای دکتررسول اف به موضوع بسیار مهمی در این نامه عمومی اشاره نموده اند که اهمیت آن برکسی پوشیده نیست و باید بابت این توجه همیشگی که این بار در نامه های عمومی به طور محسوسی مکتوب نیز شده است از ایشان تشکر نمود ، نکته ای که در اینجا جای تعمق بیشتری دارد این است که  همکاران بازنشسته شاغل در سیستم بانک اقتصاد نوین تا چه اندازه توانسته اند با درک این جایگاه و با انتقال دانش و تجربه به همکاران جوان بانک با شیوه های بدیع و موثر از این ابزار مدیریتی به نحوی مناسب و به نفع بانک بهره برداری نمایند ؟ چقدر آموزشهای مستقیم و غیرمستقیم همکاران بازنشسته فعلی در عملکرد امروز شما مثبت بوده است و چه میزان از توانائیهای امروزتان را مدیون آنها هستید ؟ دانش امروزتان را مدیون آموزشهای چه کسانی می دانید ؟

بدون شک تمام همکاران جوان بانکمان در بد ورود به سیستم بانکی ، کاملا و بدون هیچ مقاومتی در مقابل نظرات و راهکارهای ارائه شده توسط مقام مافوق خود هر آنچه را که آموزش دیده اند به عنوان یک اصل و قانون بانک سرلوحه کارشان قرارداده اند و همه ما به ازا هر آنچه از همکار و مافوقمان یاد گرفته ایم (حتی اگر فقط یک نکته کاربردی باشد ) کافیست تا دین شان تا ابد برگردمان باشد و احترامشان واجب .

امروز و امسال که سال کیفیت خدمات بانکمان است ، در کجا ایستاده ایم و به کدام سو می رویم ؟ کدام ارزش افزوده را خلق نموده ایم و چقدر در تحقق شعار یک سازمان یادگیرنده نقش داشته ایم ؟ اگر قبول کنیم بانک اطلاعات و پرسش و پاسخهای همکاران ، بدون هیچگونه بروکراسی و نیاز به صرف زمان قرار است مسئولین شعبمان باشند ، تا چه اندازه این امر تحقق یافته و مطمئن است ؟